۱۳۹۷/۴/۵ - ۲۰:۲۷:۰۲ ورزشی

شیرین و دل‌نشین، مثل تماشای فوتبال در جمع مردمی

اگر از دیده شدن سریال‌های خارجی نامتناسب با فرهنگ ایرانی اسلامی نگران هستیم باید از این فرصت‌ها استفاده کنیم


به گزارش پایگاه خبری کیآستان، به بهانه آخرین دیدار تیم ملی فوتبال کشورمان در مرحله گروهی جام جهانی 2018 به پارک ساحلی آستانه‌اشرفیه رفتیم تا گزارشی از پخش بازی تیم ملی ایران در مقابل تیم ملی فوتبال پرتغال تهیه کنیم.

آنچه در ادامه می‌خوانید متن کامل این گزارش است:

رفته بودم پارک و بین مردمی که برای تماشای فوتبال آمده بودند می‌چرخیدم و به چهره‌های آن‌ها نگاه می‌کردم، یک حس رضایت و شور و حال عجیبی بین همه بود، قشنگ می‌شد نزدیک شدن دل‌ها، گرمای محبت و صمیمیت افرادی که شاید فقط برای 2 ساعت قرار است به بهانه تماشای فوتبال کنار هم باشند را حس کرد. جالب‌تر اینکه جمعیت به‌صورت خودجوش نظم پیداکرده بود و هیچ‌کس برای کسی مزاحمتی ایجاد نمی‌کرد. در بین جمعیت از همه اقشار جامعه بودند، با هر سن و سال!

بعد از اتمام بازی سراغ مردم رفتم تا در مورد پخش فوتبال به این سبک و سیاق سر بحث را باز کنم و به‌صورت غیرمستقیم نظرشان را بدانم.

پیرمرد بازنشسته: آقا خدا پدر شهرداری را بیامرزه؛ من که با این حقوق بازنشستگی اصلاً وسعم نمی رسه یه تلویزیون درست‌وحسابی بخرم، چشم و گوشم هم که معیوبه؛ ولی این تلویزیون خیلی خوبه؛ دستشون درد نکنه. اصلاً اگر شهرداری مایل بود می تونه بیاد یکی از این‌ها را بالای پشت‌بام خونه ما نصب کنه. (بلند می‌خندد)

دانشجوی رشته رسانه: فلسفه این کار هر چی که هست، خوب یا بد، فعلاً که علی‌الحساب کار خوبی بوده و امیدوارم به این بهانه به سمت داشتن شبکه‌های تلویزیونی شهری برویم، اگر ما از دیده شدن سریال‌های خارجی نامتناسب بافرهنگ ایرانی اسلامی و روی آوردن مردم به ماهواره نگران هستیم باید از این فرصت‌ها استفاده کنیم. چه ایرادی دارد که یک سری فیلم و سریال مخصوص این تلویزیون‌های شهری ساخته شود یا حتی این تلویزیون‌ها اقدام به پخش مجدد خیلی از سریال‌های قدیمی کنند. این خودش ابزار رسانه‌ای بسیار مفیدی است. امشب من ترغیب شدم که پایان‌نامه دانشگاهی را در این مورد بنویسم.

دانشجوی خوابگاهی: من همیشه فکر می‌کردم فوتبال دیدن توی خوابگاه‌های دانشگاه لذت دارد ولی هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم که با مردم کوچه و خیابان فوتبال دیدن تا این حد لذت‌بخش باشه. جالب‌تر اینکه از همه‌سنی هستند. خیلی ذوق می‌کنم وقتی می‌بینم خانم‌های سالمند هم با همان شور و حرارتی که من و هم‌سن‌وسال‌های من پیگیر مسائل جام جهانی هستیم آن‌ها هم مطلع و حتی صاحب‌نظر هستند.

جوان: من پدرم اصلاً فوتبالی نیست. بنده خدا میگرن هم دارد و به خاطر رعایت حالش نمی‌شود توی خونه صدای تلویزیون را موقع فوتبال بلند کنم یا وقتی تیمی گل می‌زند اونجوری که دلم می‌خواهد خوشحالی و شادی کنم. اینجا تا شد در حد معمول و معقول شلوغ‌بازی درآوردم. خیلی تخلیه روحی خوبی بود.

جوان: من اکثر فوتبال‌ها را میرم ورزشگاه و از نزدیک می‌بینم. فقط میخوام یه چیز را بگم. اون هم اینکه مردم ما به خدا مردم خوبی هستند. یعنی اگر خیلی از کارها را به دست مردم بسپاریم و به مردم واقعاً در عمل و نه‌فقط در حرف اعتماد کنیم، نتیجه خوبی می‌دهد. این تماشای فوتبال به‌صورت دسته‌جمعی و خانوادگی می تونه شروع خوبی باشه برای اصلاح جو نامناسب ورزشگاه‌های فوتبال.

پیرزن: من فوتبال بلد نیستم؛ راستش اصلاً نمی دونم چرا این‌همه آدم دنبال یک توپ می‌دوند. خب به هرکدام یک توپ بدهند.(می‌خندد) من این دوتا نوه‌ام (اشاره می‌کند به دوتا دختر نوجوانی که کنارش نشسته‌اند) را آوردم اینجا که فوتبال ببینند. گناه دارند بندگان خدا، خب دخترها هم حق تفریح دارند. پدر و مادرشان هم این‌قدر درگیر کار و زندگی هستند که فرصت کافی ندارند به این‌ها رسیدگی کنند.

پسر نوجوان: خوبه! خیلی توپه! خیلی! ما که توی خونه یا بابامون می‌خواهد اخبار ببینه یا مامانمون می‌خواهد سریال ببینه. اینجا آدم مطمئنه که تا آخر فوتبال کسی کانال تلویزیون را عوض نمی کنه. دمشون گرم. خیلی حال می ده.

مرد تخمه‌فروش: خدا را شکر به برکت این کار ما هم کاسبی خوبی کردیم.

بازی با تساوی به پایان رسید و ما از ادامه جام جهانی با همه شایستگی، تعصب و غیرت ایرانی ورزشکارانمان بازماندیم، اما همبستگی، تلاش برای رسیدن به اهداف، یکپارچه بودن، همدلی و خیلی صفت‌های خوب دیگر از این رویداد فرهنگی ورزشی در ذهن‌هایمان به یادگار ماند.

انتهای پیام/

پست های مرتبط